Witam z rezerwatu przyrody i miejsca wykopalisk archeologicznych, jakim jest Dan.
Według 18 rozdziału Księgi Sędziów Danici przenieśli się właśnie na te tereny. Podbili miasto Laisz i przeprowadzili się tu z obszaru dzisiejszego Tel Awiwu, z wybrzeża Morza Śródziemnego, ku granicy na północy. Biblia często używa wyrażenia „od Dan do Beer Szeby” jako określenia północnej i południowej granicy kraju.
1:00: Na podstawie obfitości wody możemy przypuszczać, że Danici przenieśli się właśnie ze względu na to niesamowite źródło wody. W porównaniu z innymi regionami kraju mieszkanie tutaj, w Dan, musiało być błogosławieństwem.
1:45: Dan to jedno ze źródeł rzeki Jordan – największe z trzech, pełne wody przez cały rok.
Ten rezerwat daje nam fantastyczną możliwość podziwiania piękna stworzenia Bożego.
Widoki przypominają nam słowa Psalmu 42: „Jak jeleń pragnie wód płynących, tak dusza moja pragnie ciebie, Boże!” Kiedy odczuwamy pragnienie Boga i Jego kierownictwa, On nas prowadzi – ścieżką doskonale dobraną do naszego życia.
3:35: Archeologiczna część parku Dan naprawdę robi wrażenie. Obejmuje między innymi miejsce kultu na wzgórzu, o którym wspomina 1 Księga Królewska 12:31. Na skutek nieposłuszeństwa, którego początki zanotowano w Księdze Sędziów, Danici przyszli tutaj z okolicy dzisiejszego Tel Awiwu.
W 1 Król. 12 czytamy o królu Jeroboamie, władcy północnego królestwa Izraela. Zbudował tu świątynkę na wzgórzu; jedną ustanowił w Betel, a drugą w Dan. Odkryto tu fundamenty ołtarza.
4:30: Znaleziono też stopnie, które prowadziły na to wzniesienie. Jeroboam wprowadził tu bałwochwalstwo i prawdopodobnie ustawił złotego cielca – właśnie tu, na wyżynie w Dan. Bóg ostatecznie osądził północne królestwo; przy braku jakichkolwiek sprawiedliwych władców nieposłuszeństwo trwało aż do zniszczenia przez Asyryjczyków w VIII wieku p.n.e. Bałwochwalstwo doprowadziło do upadku północnego królestwa.
5:45: Tu, na granicy z Libanem, rozważamy tę życiową lekcję: i nam zdarza się postępować nieposłusznie, a Bóg zaprasza nas, byśmy naprawdę starali się być świętą ofiarą dla Boga. Wymaga to starannego zastanowienia się nad nieposłuszeństwem, jakie może pojawić się w naszym życiu – tak jak to, co zdarzyło się tutaj, gdy Jeroboam ustanowił świątynię na wyżynie.
Obyśmy byli żywą i świętą ofiarą dla Boga.
6:30: Tu również znaleziono słynny napis wspominający o domu czyli rodzie Dawida; odkryto go w części miasta pochodzącej z epoki żelaza.
6:50: Tutaj mamy strukturę podwójnej bramy. Tędy właśnie, przez bramę, wchodziło się do miasta, a potem trzeba jeszcze było przejść przez bramę wewnętrzną. Składała się ona z sześciu pomieszczeń, jak wiele bram tego rodzaju z epoki żelaza czyli czasów Starego Testamentu. Brama w Dan była imponująca.
W czasach starotestamentowych bramy były miejscem podejmowania decyzji, handlu i zbierania się. W Księdze Rut czytamy na przykład, że Boaz udał się do bramy, wziął ze sobą dziesięciu starszych spośród mieszkańców miasta i kazał im zasiąść właśnie w bramie.
8:10: To tu siedział król bądź sędzia – na zewnątrz miasta, gdzie pozdrawiali go ludzie, i tu podejmował ważne decyzje w imieniu całej społeczności.