„Uwielbia Ciebie, Panie, ziemia szachownicą pól,
Uwielbia Ciebie, Panie, cały świat:
Tęczą kolorów, szumem borów, krajobrazem pól,
Jesiennym liściem, co na ziemię spadł.”
Tą pieśń nuciłam sobie w przerwach między czytaniem kolejnych rozdziałów powieści Ewy Szumowskiej „Jaspiska Wola”. Detaliczne opisy przyrody, piękno natury stanowią tło dla przeplatających się historii kilku rodzin. Wraz z nimi doświadczamy radości i smutku, obfitości i głodu, zdrowia i choroby, a także wojny i pokoju. To brzmi może całkiem zwyczajnie, a jednak książka jest niezwykła. Możemy doszukać się w niej znaczeń symbolicznych, wątków ewangelicznych, a przede wszystkim głębokiej refleksji o przemijaniu.
Dużym walorem powieści jest jej nietypowa konstrukcja, która angażuje czytelnika do współtworzenia. Serdecznie zachęcam do lektury.
© | ePatmos.pl